Historia tradycyjnego japońskiego stroju

sobota, lipca 16, 2016


Dzisiejszy post będzie w tradycyjno - historycznym klimacie. To jest druga część postu, który już się pojawił na moim blogu i od tamtej pory jakoś nie było kiedy kontynuować tego tematu. Pierwszy post z tego działu dotyczył ogólnych informacji na temat kimon i yukat. Jeśli ktoś nie czytał, lub chce sobie przypomnieć to zapraszam tutaj Klik. 

Natomiast w dzisiejszym wpisie chcę się z wami przenieść w czasie do momentu powstania tradycyjnego japońskiego stroju. Mam nadzieję, że to nie będzie nudna lekcja historii i postaram się jak najlepiej przedstawić historię kimona.  


Rok 794-1180, czyli okres Heian oraz okres Edo 1603-1867. Są to najważniejsze okresy w historii tradycyjnego japońskiego stroju, ponieważ one przyczyniły się do tego jak kimono wygląda w dniu dzisiejszym. Jest to powiązane z filozofią Sodo, czyli Drogą Ubioru . Ta filozofia opiera się na założeniach takich jak piękno, harmonia i szacunek dla innych, przez co nosząc strój ludzie nie mieli się wyróżniać lecz żyć w harmonii z innymi. W okresie Edo podstawową formą ubioru było kosode, czyli kimono z krótkimi rękawami, które w okresie Heian stanowiło dla arystokratek podstawową warstwę ubioru przylegającą do ciała i dopiero na to nakładano dużą ilość materiału, która składała się na strój właściwy, zwany kasane shozoku. 
tak wygląda przykładowe kosode
a tak prezentuje się kasane shozoku.
 
 

Kimona były szyte ręcznie oraz ręcznie ozdabiane, malowane bądź haftowane. Tkanina na kimona również była wytwarzana ręcznie. Materiał był nawijany na belę o odpowiednich wymiarach, a później z całej beli szyto jedno kimono. W XVII wieku bardzo popularne było malowanie pejzaży na kimonach, co było zainspirowane malowanymi pejzażami na zwojach jedwabiu, parawanach oraz wewnętrznych ścianach pomieszczeń. W okresie Edo na kimonach najczęściej można było spotkać wzory z pejzażami z miasta Kioto, które wówczas stanowiło centrum tworzenia kimon, ale również popularne były malowane sceny z życia codziennego oraz elementy kaligrafii japońskiej wkomponowane w kwiaty lub drzewa. Najczęściej były to cytaty ze słynnych poematów. W okresie Heian arystokratki zapoczątkowały modę na ozdabianie kimon herbami rodowymi, co przyjęło się także u wojowników. 
 
Po II Wojnie Światowej mieszkańcy Japonii przestali nosić kimona jako strój codzienny. Zaczęli nosić normalne ubrania takie jak w Europie, a kimono stało się rzeczą luksusową i drogą. Z biegiem czasu typowe japońskie kimono stało się odświętnym strojem, w którym świętuje się Nowy Rok, czy bierze ślub, albo celebruje inne uroczystości. W Japonii powstały organizacje takie jak Stowarzyszenie Konsultantów Kimona Sodo oraz Akademia Kimona Sodo, które pielęgnują wiedzę młodych Japończyków na temat tradycji kimona. Od okresu Haien i Edo krój i wygląd kimona się nie zmienił, zmienił się tylko materiał oraz technika wykonania, jednak są jeszcze miejsca gdzie produkuje się kimona w tradycyjny sposób, a pasy Obi często są przekazywane z pokolenia na pokolenie, aby nadal jakiś odłamek tej tradycji pozostał. 


(strasznie podoba mi się to zdjęcie)

Pod kimono ubiera się dwa rodzaje bielizny, bezpośrednio przylegające do ciała (shitagi) oraz podobną do kimona, węższą (nagajuban) przewiązaną pasem (obishitajime). Cały strój dopełnia się dodatkami, ozdobnym pasem Obi, białymi skarpetkami z jednym palcem oraz drewniakami (drewniane japonki). Pas Obi zastąpił wykorzystywany dawniej sznur lub wąski pasek. Wyróżnia się cztery rodzaje pasa obi: maru obi, fukuro obi, nagoya obi i hanhaba obi, które zakłada się w zależności od uroczystości.  Kimona męskie przewiązuje się pasem (kaku obi) a yukatę – szarfą (heko obi) stosowaną także przy kimonach dziecięcych. W oresie Edo mężczyźni zarzucali na kimono kurtę (haori), która na przełomie XIX i XXw. stała się modna także wśród kobiet.
 
Taka ciekawostka : Kimona damskie dzielą się na dwa rodzaje. Kobiety niezamężne mają kimona z szerszymi rękawami, a mężatki mają rękawy nieco węższe, a do tego nawet styl fryzury różni się między mężatką a niezamężną kobietą. Mężatki noszą włosy upięte w tradycyjne koki z dużymi wystającymi szpilami, a singielki mają dowolność w doborze fryzury. 
 
 
Informacje wzięłam z japonia.org.pl  oraz nieco z wikipedii. Postarałam się wybrać najważniejsze i najciekawsze informacje. Mam zamiar zrobić jeszcze jedną część o tej tematyce oraz zrobić posty na inne tematy, ale pozostając w obszarze japońskiej tradycji, a na pewno mam w planach coś o Gejszach. Może tematykę tradycji japońskiej będę przeplatać tematyką urodową. Jeszcze się zobaczy jak to będzie, ale jak na razie mogę was zapewnić, że moja głowa jest pełna pomysłów, bo planuję jeszcze publikację kolejnej części opowiadania oraz może nazbieram tyle rysunków, żeby zrobić post bardziej artystyczny. Oby tylko nie zabrakło mi czasu ;3

zapraszam na instagram Kkuraibaniiinsta

 

You Might Also Like

27 komentarze

  1. Bardzo fajny post. :) Zainteresowała mnie tematyka.

    OdpowiedzUsuń
  2. Dobra robota. Zawsze zachwycały mnie japońskie stroje. Są takie tajemnicze a zarazem piękne. Obserwuje ! :)

    tutajjestem-lekkomyslny.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki. Tak są piękne to na pewno ;)

      Usuń
  3. Ale świetne!
    Strasznie mi się podoba ta ich 'inność' od całej reszty. Japonia ma swój niepowtarzalny klimat, piękna sprawa <3
    http://bedziesz-miedzy-gwiazdami.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Też tak uważam, chociaż młodzi Japończycy twierdzą, że upodabniają się do ludzi z zachodu, ale mimo to i tak tak "inność" właśnie jest widoczna.

      Usuń
  4. Interesujący post, dużo informacji. Zwracaj uwagę na powtórzenia, w tekście za dużo razy pojawia się czasownik 'być'. ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki za radę, dużo czasu mi zajęło obranie tego wszystkiego w odpowiednie słowa i wybranie odpowiednich zdań, następnym razem dopracuje to bardziej ;)

      Usuń
  5. Zawsze byłam zafascynowana kimonami oglądając filmy/bajki japońskie. Szkoda, że nie nosi się ich na codzień, a tylko w święta!

    http://hot-schot.blogspot.com/?m=1

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Są piękne to fakt, ale jednak noszenie ich na co dzień w tych czasach było by chyba uciążliwe

      Usuń
  6. Kimono powstało tak dawno, a nadal jest obecne w ich kulturze. na filmach, zawsze fascynowały mnie te stroje, sama kiedyś chciałąm takie mieć :D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To jest fascynujące nieprawdaż, że tradycyjny strój przetrwa tyle lat i nadal jest stosowany, co prawda rzadko, ale jest. Ja też chciałam mieć kimono z prawdziwego zdarzenia, jakieś tam mam, ale to nie jest to idealne kimono ;)

      Usuń
  7. Właśnie w takich strojach (i koniecznie w takiej fryzurze) wyobrażam sobie japońskie kobiety. Są naprawdę charakterystyczne, mimo że sama nie potrafiłabym powiedzieć, jak się nazywają albo skąd się w ogóle wzięły. Faktycznie, ludzie chodzą ubrani jak w innych częściach świata, ale pamiętają o tradycji i wciąż gdzieś widać te kimona. Piękna sprawa.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To jest właśnie piękne w japońskiej kulturze, że mimo tego iż żyją w nowoczesnym kraju, nadal pamiętają i pielęgnują swoją kulturę i historię i pierwsze co jeśli jest mowa o kobietach z Japonii/ Azji kojarzy nam się piękna Japonka o kruczoczarnych włosach, ciemnych oczach, bladej cerze, w kimonie <3

      Usuń
  8. Bardzo ciekawy wpis kochana <3 Nie miałam pojęcia, że kasane shozoku właśnie tak się nazywa - więc dowiedziałam się wielu ciekawych rzeczy, tym bardziej że już wcześniej mnie to interesowało.

    Zawsze zastanawiałam się jak nazywa się taki tradycyjny japoński strój w którym występuje główna bohaterka opowieści Gibli 'Kaguya-hime Monogatari' :P

    Zapraszam na swojego Bloga Sakurakotoo

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo mnie to cieszy, że mój post Ci się podoba i wyniosłaś coś z niego <3

      Usuń
  9. Jak to pięknie brzmi - żyć w harmonii z innymi. Piękne są kimona. Swoją drogą marzy mi się, aby, tak jak Agnieszka Grzelak, wyjechać do Japonii i zrobić się na gejszę. :) Nie miałam pojęcia, że kimona mężatek różnią się. Dobre są takie posty, bo czegoś się zawsze dowiem! :D Arleta

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo się cieszę, też mi się marzy taka przygoda jak Agnieszki ;)

      Usuń
  10. Ciekawa jest ich historia. Gdyby nie Twój blog zapewne nie wgłębiłabym się w temat. :)


    www.turqusowa.blogspot.com
    Odwdzieczam się za wszystkie komentarze ♥

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cudownie jest przeczytać taki komentarz, dziękuję <3

      Usuń
  11. Ale piękne stroje, na pewno musiały zostać starannie wykonane :)

    OdpowiedzUsuń
  12. Uwielbiam takie Japońskie stroje ♥ Jednakże nigdy nie zagłębiałam się w ich historie, aż do teraz. Fajnie tak czytać blogi o kulturze innych krajów, państw a nie tylko o Polsce :D Super ♥

    Buziaki♥ zyciedlapasji

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo dziękuję, cieszę się, że ci się podoba ;)

      Usuń
  13. Piękne Stroje :))
    Udany Post!

    Za Każde Obserwowanie Odwdzięczam się!:
    CrazyBoyLife.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń